Przekrwienie

Przekrwienie czynne – inaczej tętnicze, wywołane jest nadmiernym dopływem krwi do danego odcinka naczyń tętniczych. Może pojawić się podczas zwiększonej pracy narządu lub emocji, które objawiają się zaczerwienieniem twarzy.

Przyczyny:

• porażenie mięśniówki tętnic, np. promieniami Roentgena
• podrażnienie nerwów rozszerzających naczynie, np. w niektórych chorobach zakaźnych
• porażenie nerwów zwężających naczynia

Narząd, który jest zmieniony czynnie ma podwyższoną temperaturę i jest powiększony. Jego barwa jest żywoczerwona, a w niektórych przypadkach można obserwować tętnienie.

Przekrwienie czynne trwa zazwyczaj krótko i nie wywołuje raczej żadnych powikłań. Wyjątkiem może być przekrwienie mózgu, ponieważ rozszerzone tętnice wywierają ucisk na tkankę mózgu, która jest szczelnie zamknięta w czaszce.

Przekrwienie bierne – inaczej żylne, wywołane jest utrudnionym dopływem krwi z tkanek żyłami do serca. Wyróżnia się przekrwienie bierne ogólne i miejscowe.

Miejscowe przekrwienie bierne – wywołane jest zwężeniem światła odprowadzającej żyły przez ucisk zewnętrzny, np. opaskę lub przez przeszkodzę wewnętrzną, np. zakrzep. Narząd przekrwiony biernie jest zazwyczaj powiększony i ma sine zabarwienie.

Istnieją liczne powikłania biernego przekrwienia. Dochodzi do upośledzenia odżywiania i oddychania tkanek. Mogą znajdować się w nich nie usunięte w całości produkty przemiany materii takie jak dwutlenek węgla, kwas mlekowy czy ciała ketonowe. Zaburzenia te mogą doprowadzić do  zmian wstecznych, czyli zaniku, zwyrodnienia oraz martwicy. Jednocześnie te zaburzenia mogą powodować rozrost tkanki łącznej. Zanik i rozrost tkanki niszczą prawidłową budowę narządu powodując jego zwłóknienie i stwardnienie zastoinowe.

Zastój żylny oddziałuje również na naczynia krwionośne. Stają się one rozszerzone, a ich ściany ulegają uszkodzeniu. Zmiany te prowadzą do powstania żylaków.