Zespół Kawasaki

Częściej występuje u chłopców niż u dziewcząt, szczególnie w wieku przedszkolnym, zdarzają się też przypadki choroby u niemowląt. Szczyt zachorowań przypada na okres wiosenny i jesienny. Jako przyczynę choroby podejrzewa się proces autoimmunologiczny zachodzący w nabłonku naczyń, tzn. podwyższenie poziomu limfocytów T pomocniczych, monocytów, interleukiny 1, receptorów dla interleukiny 2 oraz pojawienie się przeciwciał przeciwko komórkom śródbłonka naczyniowego, nie wiadomo jednak czym jest ten proces spowodowany. Przyczyną choroby może też być infekcja gronkowcem złocistym, paciorkowcem, wirusami i riketsjami.

Objawy: wysoka temperatura, nawet 40 stopni, powiększone, twarde i bolesne węzły chłonne szyjne, zwykle jednostronnie, brak reakcji na antybiotyki, zmiany na skórze, obrzęknięte i przekrwione spojówki bez wydzielającej się ropy, obrzęki i zaczerwienienie rąk i stóp, rumień w buzi i na ustach, tzw. język malinowy, wysypka różnokształtna i niepęcherzykowa na ciele, złuszczający się naskórek na opuszkach palców po 3 tygodniach choroby, duszności. Aby rozpoznać zespół Kawasaki gorączka musi trwać conajmniej 5 dni i muszą występować conajmniej cztery z pozostałych objawów.

Objawy te są łagodne i czasami mogą ustąpić same, nawet nie leczone, ale zdarzają się przypadki (ok 25% zachorowań), że w ok. 4. tygodniu choroby pojawiają się tętniaki (mające nawet 8mm średnicy) oraz zapalenie naczyń wieńcowych, które mogą doprowadzić do śmierci z powodu niedokrwienia mięśnia sercowego, zapalenia osierdzia, zapalenia mięśnia sercowego, zawału mięśnia sercowego. Aby tego uniknąć, podaje się duże dawki immunoglobuliny i kwasu acetylosalicylowego.

Aby rozpoznać zespół Kawasaki należy wykluczyć między innymi: odrę, płonicę, guzkowe zapalenie tętnic, mononukleozę zakaźną, gorączkę reumatyczną, zespół Reitera, zespół Stevensa-Johnsona.

Zobacz również objawy tej choroby: Objawy zespołu Kawasaki